ਪਹਿਲੇ ਸੈਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ

ਮੁਫ਼ਤ 30 ਮਿੰਟ

ਇਹ ਥੈਰਪੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਇੰਟਰਵਿਊ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਦੋ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਹੈ ਇਹ ਦੇਖਣ ਲਈ ਕਿ ਕੀ ਇਕੱਠੇ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸਮਝਦਾਰੀ ਹੈ। ਕਾਊਂਸਲਰ ਪੁੱਛੇਗੀ ਕਿ ਹੁਣ ਕਿਉਂ, ਕੀ ਬਦਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛ ਸਕਦੇ ਹੋ ਕਿ ਸੈਸ਼ਨ ਕਿਵੇਂ ਚੱਲਦੇ ਹਨ, ਕਿੰਨਾ ਖ਼ਰਚਾ ਹੈ, ਕਿਸ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ, ਕੁਝ ਵੀ।

ਤਿਆਰੀ ਇੱਕ ਵਾਕ ਦੀ ਹੈ: ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਵੱਖਰਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ। ਇਹ ਵੀ ਪੱਕਾ ਹੋਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ। "ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ, ਬੱਸ ਕੁਝ ਠੀਕ ਨਹੀਂ" ਬਿਲਕੁਲ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਇਸੇ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਗੱਲਬਾਤ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੁਝ ਵੀ ਫ਼ੈਸਲਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ। ਜੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਬਿਹਤਰ ਹੋਵੇ, ਇੱਥੇ ਜਾਂ ਕਿਤੇ ਹੋਰ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਸਾਫ਼ ਦੱਸਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।

ਪਹਿਲਾ ਪੂਰਾ ਸੈਸ਼ਨ

50 ਮਿੰਟ, ਵੀਡੀਓ ਰਾਹੀਂ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸਮਾਂ ਕਾਊਂਸਲਰ ਸੁਣਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਦੀ ਹੈ: ਹੁਣ ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਇਹ ਕਦੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਕੀ ਬਦਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਹੁਣ ਤੱਕ ਕਿਵੇਂ ਸੰਭਾਲਿਆ ਹੈ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਸਭ ਤੋਂ ਔਖੀ ਗੱਲ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਕਰਨ ਦੀ ਮਜਬੂਰੀ ਨਹੀਂ।

ਸੈਸ਼ਨ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਮਿਲ ਕੇ ਤੈਅ ਕਰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਕਿਸ ਉੱਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿੰਨੀ ਵਾਰ ਮਿਲਣਾ ਹੈ। ਕਈ ਲੋਕ ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕਈ ਦੋ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਰ; ਇਹ ਬਦਲਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਤਕਨੀਕ ਅਤੇ ਥਾਂ

ਕੋਈ ਵੀ ਫ਼ੋਨ, ਟੈਬਲੇਟ ਜਾਂ ਕੰਪਿਊਟਰ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੈਮਰਾ ਹੋਵੇ। ਇੱਕ ਲਿੰਕ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਕੁਝ ਡਾਊਨਲੋਡ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ। ਹੈੱਡਫ਼ੋਨ ਲਾਹੇਵੰਦ ਹਨ ਪਰ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ।

ਥਾਂ ਨੂੰ 50 ਮਿੰਟ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਨਿੱਜੀ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ ਸਾਊਂਡਪਰੂਫ਼ ਨਹੀਂ। ਬੰਦ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵਾਲਾ ਕਮਰਾ, ਖੜ੍ਹੀ ਗੱਡੀ, ਸ਼ਿਫ਼ਟ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਖਾਲੀ ਦਫ਼ਤਰ। ਸਾਂਝੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੀ ਗੱਡੀ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਜਵਾਬ ਹੈ, ਅਤੇ "ਅੱਜ ਪੂਰੀ ਨਿੱਜਤਾ ਨਹੀਂ" ਕਹਿਣਾ ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ ਹੈ।

ਘਬਰਾਹਟ ਬਾਰੇ

ਲਗਭਗ ਹਰ ਕੋਈ ਘਬਰਾਇਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸੰਪਰਕ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਹੀਨੇ ਲੱਗੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਾਲ ਦਾ ਭਾਰ ਉਸ ਦੇ 30 ਮਿੰਟਾਂ ਤੋਂ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਘਬਰਾਹਟ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਸਬੂਤ ਨਹੀਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਉਲਟ ਦਾ ਸਬੂਤ ਹੈ: ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਘਬਰਾਹਟ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀਆਂ।

ਕਾਲ ਉੱਤੇ ਇਹ ਕਹਿ ਦੇਣਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਘਬਰਾਏ ਹੋਏ ਹੋ, ਠੀਕ ਹੈ। ਅਕਸਰ ਇਸ ਨਾਲ ਮਦਦ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।