Gabay · 5 minutong basa

Paano sabihin sa pamilya na pupunta ka sa counselling

Ang unang tanong ay hindi kung paano sasabihin. Ang unang tanong ay kung kailangan mo bang sabihin, at ang sagot ay madalas na hindi.

Sa maikli: Hindi mo kailangang sabihin sa kahit sino. Ang counselling ay pribado at hindi ito naaabisuhan sa pamilya. Kung nais mong magsabi, ang pinakamadaling paraan ay ang maliit at praktikal na bersyon, hindi ang buong paliwanag.

Wala kang utang na paliwanag

Isa itong desisyong pangkalusugan at sa iyo lamang. Walang naipapadalang abiso, walang tinatawagan, at walang nakakaalam maliban kung ikaw mismo ang magsabi. Kung mas madali ang hindi pagsasabi ngayon, wala kang nilalabag.

Marami ang nagsisimula nang tahimik at nagsasabi lamang pagkatapos ng ilang buwan, kapag mas madali nang ipaliwanag ang isang bagay na alam mo nang nakakatulong sa iyo.

Kung magsasabi ka, gawing maliit

Ang mahabang paliwanag ay nag-aanyaya ng mahabang debate. Ang maikling bersyon ay mas madalas na tinatanggap: may kausap ako tungkol sa stress. Kumukuha ako ng tulong sa pagtulog. May pinag-uusapan kaming ilang bagay.

Walang kasinungalingan doon. Ang piniling detalye ay iyo, at ang buong kuwento ay hindi kailangan ng ibang tao para igalang ang desisyon.

Kapag masama ang reaksyon

Minsan hindi maganda ang tugon. Sabi nila ay hindi ito para sa mga tulad natin, o na dapat sa pamilya mo lang sasabihin ang mga ganito, o na sinasayang mo ang pera. Kadalasan hindi iyon tungkol sa iyo — tungkol iyon sa kung ano ang naitanim sa kanila tungkol sa pag-amin ng hirap.

Hindi mo kailangang manalo sa usapang iyon para magpatuloy. Ang pinakakaraniwang pagkakamali ay ang paghihintay ng pahintulot na hindi naman kailangan.

Kung ang pamilya mismo ang paksa

Kung ang mga inaasahan ng pamilya ang bahagi ng bigat, hindi iyon kailangang ipaliwanag mula sa simula sa isang sesyon na sa Tagalog. Ang utang na loob, ang hiya, ang tungkulin ng panganay — konteksto ang mga ito at hindi aralin.

Iyon ang pagkakaiba na madalas na dahilan kung bakit sa wakas ay nag-book ang tao: hindi ang wika mismo, kundi ang hindi na paggugol ng unang tatlong sesyon sa paglalarawan ng isang bagay na dapat ay pamilyar na.

Tatlong hanay: ang Tagalog na may hawak ng alaala, pamilya at damdamin; ang Ingles na nag-aalok ng distansya at ng bokabularyo ng trabaho; at sa pagitan nila, isang sesyon na malayang lumipat sa dalawa kahit kalagitnaan ng pangungusap.
Ang gitnang hanay ang punto — hindi kailangang pumili nang maaga.

Mga karaniwang tanong

Malalaman ba ng asawa o magulang ko?

Hindi. Walang naaabisuhan at walang record na ibinabahagi. Ang mga limitasyon ng kompidensiyalidad ay makitid, tiyak, at nakasulat sa pahina ng mga pamantayan.

Paano kung ayaw nilang pumunta ako?

Desisyon mo pa rin ito. Hindi mo kailangan ng pahintulot ng kahit sino para kumuha ng tulong sa kalusugan, at ang paghihintay nito ang pinakakaraniwang paraan ng pagkaantala ng ilang taon.

Puwede bang sumama sila?

May family counselling kung iyon ang gusto ninyo, at may indibidwal na trabaho kung hindi. Isa iyon sa mga bagay na napag-uusapan sa libreng konsultasyon.

Talking to your family about therapy — ang kaugnay na pahina sa Ingles.

Lahat ng nasa Tagalog

Hindi ito serbisyong pang-krisis. Tumawag o mag-text sa 9-8-8 anumang oras. Kung ikaw ay nasa agarang panganib, tumawag sa 9-1-1.

Mag-usap muna tayo

Mga sesyon sa Tagalog o Ingles, buo sa video, saanman sa British Columbia at Alberta. Libre ang unang labinlimang minuto at walang obligasyon pagkatapos.

Humiling ng libreng konsultasyon